Zaterdag 13 november was een concert van de Britse groep Arena (de top van de progressieve rock) in De Boerderij te Zoetermeer.

arena2010De laatste keer dat ze in Nederland waren was ruim drie jaar geleden. Samen met een collega volg ik de band al vanaf het begin (1997) en is dit het derde optreden dat ik bijwoon. Mijn zoon gaat ook mee omdat ook hij een groot fan is. Via Arnhem (collega) over de lange A12, geen files dus lekker rustig aan. Ik plan altijd een uur extra omdat ik een hekel heb aan tijdstress. Optreden begint om half negen, zaal open om half acht, wij zijn er om kwart over zeven. Samen met zo’n 50 andere vroege vogels. Grijze haren, kale schedels zijn in de meerderheid,er is een handvol jongeren (waaronder mijn zoon). Geen gedrang ondanks wat gedruppel uit de hemel, deur gaat ook niet eerder open.

2011 11 arena 045 thumbTijdens het wachten komt een groepje marokkaanse jongens vanuit station langs het gebouw. Ze zien de groep mensen wachten en eentje roept naar zijn landgenoten: Kijk die kale koppen, kijk die kaaskoppen. En dan naar ons scheldend kaaskoppen, stelletje flikkers, vieze homo’s scheldt een hunner, zijn vrienden lachen. Wij reageren niet maar kijken verbaasd en proberen het negeren: ‘Niet gek dat de PVV zoveel stemmen krijgt’ wordt er gezegd. Men wendt de blik af. Even denk ik te moeten reageren, maar per omgaande realiseer ik dat de groep zich zal distantiëren van mij met alle gevolgen van dien. In wegkijken zijn wij mensen altijd goed. We zijn hier immers om van muziek te genieten en laten dit niet verpesten.

2011 11 arena 086 thumbHet concert begint precies op tijd en de vertouwde muzikanten spelen de vertrouwde muziek met gevoel en plezier. Deze band is ooit in Nederland begonnen om het continent te veroveren en daar is men ons nog dankbaar voor. De ouderen staan vooraan, ik verdenk zelfs dat er een 70+-er tussen stond. Later komt de latere generatie zich tussen het publiek mengen. Wat me opvalt is dat die latere generatie bijna allemaal een kop groter is dan de grijzen. Lastig als er eentje voor je staat, het is bovendien een Duitser die samen met zijn vriendin hier is, elke keer als ze elkaar aankijken volgt een kus (allemaal voor mijn hoofd). Vooraan staan ook nog twee jongens van een jaar of 10-12. De vorige keer dat ze speelden werd de geluidssterkte gemeten (105 dB), maar deze keer heeft men de meting achterwege gelaten. Na twee uur intensief spel komt men na aandringen van het publiek nog twee keer terug voordat het licht aangaat. De drummer Mick Pointer geeft de drumstokken aan de twee jongens vooraan die helemaal enthousiast worden (investeren in de toekomst noem je dat).
Na het concert weer twee uur in de auto voordat ik thuis een pilsje open kan maken.