Elk jaar wordt weer de vraag gesteld: waar ga je naar toe met vakantie, of in het gunstigste geval: ga je nog weg dit jaar (men bedoelt dan hopelijk de
grijsvakantie). Nee, we hebben ons de stress bespaard om maanden bezig te zijn met voorbereiden etc. Hoewel we wel het plan hadden om door Spanje te trekken, maar daar is niets van gekomen.

Dit jaar dus geen Thailand, China, Cuba, Nepal of Turkije all inclusive. We zullen de verhalen van anderen aan moeten horen over die Russen die altijd voordringen, de altijd lachende Chinezen enz.

Waar we ons toe konden aanzetten was een driedaagse Vlieland. Daags ervoor ging de auto kapot (termostaatbehuizing koelsysteem), dus treinen. Vanaf huis naar eindbestemming was toch 8 uur onderweg, dat is dus eigenlijk wel een vakantiereisgevoel! Zuinig inpakken (rugtas) paste daar ook prima bij. Zitten in de trein, zitten op de boot en daar waren we dan.

Op Vlieland is alles overzichtelijk, een dorpje en de rest is natuurgebied. Het dorpje bestaat hoofdzakelijk uit de dorpsstraat, althans voor de toeristen. En ja het eiland draait om de toerist, zonder de toerist geen werk geen inkomsten, eiland onbewoond. Om er daadwerkelijk te wonen moet je er ook permanent wonen, geen buiten(ei)landers die een prethuisje kunnen kopen. Hoewel ik heb laten vertellen dat er toch enkele BN-ers het is gelukt om een woning te bemachtigen. Daar zit natuurlijk een smerig luchtje aan, maar laten we ons daar maar niet druk om maken.

korstmosAlle prijzenzijn vergelijkbaar en dus hoog. Maar sfeervol is het zeker en het eten is ook prima, de bediening vriendelijk, onze bedienster kwam uit Nijmegen (met Vlielandse vader) en ze was hier neergestreken. In zo’n restaurant zaten we naaste twee grijze stellen die tegen elkaar aan het opbieden waren (mijn zoon is.. en mijn dochter is .. en de kleinkinderen …). Op zich onschuldig maar wel vermoeiend om naar te luisteren tijdens het eten.rpsstraat, althans voor de toeristen. En ja het eiland draait om de toerist, zonder de toerist geen werk geen inkomsten, eiland onbewoond. Om er daadwerkelijk te wonen moet je er ook permanent wonen, geen buiten(ei)landers die een prethuisje kunnen kopen. Hoewel ik heb laten vertellen dat er toch enkele BN-ers het is gelukt om een woning te bemachtigen. Daar zit natuurlijk een smerig luchtje aan, maar laten we ons daar maar niet druk om maken.


Dat het de eerste van juni nog g
een vakantie is kon je zien aan de oudere bezoekers. Sommigen liepen er met een air van of zijzelf echte Vlielanders waren, en van sommigen droop de toeristiek eraf.

vlekorchis

Ben je op zo’n eiland moet je natuurlijk een dagje fietsen (of net doen alsof). Dat hebben we dan ook gedaan, volgens de weer app zou het koud en winderig, maar droog zijn. Volgens ons gevoel klopte de eerst twee zaken, maar die bui was toch heel echt. In kroon’s polder hebben we gewandeld en kregen we het idee alleen te zijn, dan wel met de vogels en andere natuur om ons heen. Pas de laatste 100 meter kwamen we een hardloper tegen (doodzonde: hardlopen in een natuurbelevingsgebied). Lepelaars, de grauwe kiekendief, reuzenbovist, orchideeën en zoveel meer.

Heen (rechte weg) wind mee en terug (duinen, heuvels) wind tegen en maar net doen of me het niets deed.

Bij het ontbijt viel op dat veel bezoekers grijs waren, dwarsgestreept poloshirt, beige broek, keurige coiffure. Potverdikkie, moet je eens kijken, zeiden we tegen elkaar, wat een stelletje ouderen. Tja, het ergste is echter dat we niet eens opvielen! Niemand wees naar ons met het idee; moet je die twee jonkies zien, die zijn ook vroeg op vakantie. De werkelijkheid kan confronterend zijn.

De regen, hitte, vergeten kleding, onweer, pech, het zat allemaal weer in het pakket: je hoeft niet ver te gaan!

zandjungle

 

 

brandgans

rozenrood